Sabado ng hapon sa Downtown Seattle, iilan lang ang naglalakad sa bangketa.Ito naman ang eksena sa panulukan ng Colon at Juan Luna Streets sa Cebu City isang Sabado ng hapon.
Saturday afternoon in downtown Seattle, there were only a few people walking on the sidewalk.
This was the scene at the intersection of Colon and Juan Luna Streets in Cebu City one Saturday afternoon.
Ibang-iba 'no? Pagpalit ng traffic light at nang huminto ang mga sasakyan, parang mga langgam sa dami at sa bilis ang pagtawid ng mga pedestrians. Malamang sa Metro Gaisano mall ang lakad nila o sa simbahan na mga ilang blocks lang ang layo.Itong si ate naman, naglalakad papalapit kay kuya...mukhang bibili ng manggang hilaw. Astig itong si kuya, hindi sa bangketa kundi sa kalsada naka-pwesto ang kanyang kariton.
Sinusundan ko ang dalawang kuya habang naglalakad papuntang Colon. Naglalako sila ng manggang hilaw at bagoong. 
Mas marami talagang makikita kapag naglalakad.
Sa totoo lang, nakakatanggal ng stress ang paglalakad. At kung gusto kong mapag-isa at magmuni-muni, mas gusto kong maglakad kaysa magmukmok. Mas maganda ang aking pakiramdam at mahimbing ang tulog ko pagkatapos maglakad. At napapabuti rin ang aking kaisipan at pananaw. Kaya bumangon ka na dy'an, couch potato!Walking is a good way to de-stress. And when I need solitude, I'd rather walk than brood. I always feel better and sleep better after walking, not to mention the improvement on my mental outlook. So get up, you couch potato!
Walk your fingers to Litratong Pinoy
