Matapos natin masaksihan ang delubyo noong nakaraang Sabado, alam ko, pare-pareho tayong nangangarap ng malinis na kalsada at kapaligiran. Walang tubig baha, walang putik at basura. Mapuno at berde ang kapaligiran, malinis ang hangin.
After we have witnessed the catastrophe over the weekend, I know we all dream of clean roads and surroundings. An environment without flood, mud and garbage. With verdant trees and breathable air.
Kung magtutulungan lang sana tayo, hindi naman impossible ang mga ito. Kailangan lang ng can-do attitude at taos-pusong paniniwala sa ating sariling kakayanan. H'wag na magturuan, h'wag na umasa sa iba o sa gobierno. Tayo rin naman ang makikinabang kapag clean living tayo.
All these are possible if we all make a stand and take responsibility. We need a can-do attitude and sincere belief in ourselves that we can do it. There is no need to point fingers, let's not rely on other people or the government to do it for us. After all, it's us and the young who will reap the benefits of a clean living.
Kailangan pa ba natin ang premyo para itapon ng maayos ang ating mga basura?
Do we need a prize to properly dispose our trash?
Ah, linis din ang kailangan nito!
Posted for Litratong Pinoy